Początki recepcji architektury renesansowej w Wielkopolsce: wokół XVI-wiecznej przebudowy zamku w Kórniku

Abstrakt

Artykuł poświęcony jest XVI-wiecznej przebudowie zamku w Kórniku pod Poznaniem. Na podstawie zachowanych pozostałości (datowanych dendrochronologicznie pali służących do fundamentowania wyspy, detalu architektonicznego, odkrytych archeologicznie kafli piecowych) autor datuje przebudowę na czas od przełomu pierwszej i drugiej dekady do połowy XVI stulecia. Dokładna analiza detalu architektonicznego prowadzi do wniosku o zaangażowaniu w procesie przebudowy warsztatu Mistrza Benedykta, a także artystów działających w Poznaniu w czwartej i piątej dekadzie XVI w. W tej perspektywie zamek kórnicki urasta do rangi pierwszego budynku w Wielkopolsce recypującego formy renesansowe i równocześnie jedynego obiektu w regionie, przy którym pracował warsztat wawelski. Oprócz tego artykuł ukazuje przebudowę zapoczątkowaną przez Łukasza II Górkę w kontekście działalności fundacyjnej i politycznej rodziny, a także porusza problem dotychczasowej błędnej datacji renesansowej przebudowy zamku na 3 ćw. XVI w.